Steekproeven en peilstokmetingen waren voldoende toen de rapportagecyclus jaarlijks was. Ze zijn nu niet meer voldoende. Regelgevers vragen steeds vaker om dagelijkse of urenlange afvoerhoeveelheden, en dezelfde instanties berekenen daaruit de vrachtkosten. Ondertussen is het praktische probleem op de meeste locaties dat een open kanaal geen druk heeft, geen volle leiding en geen stabiele dwarsdoorsnede, dus de instrumenten die prachtig werken op een onder druk staande leiding — magnetisch, turbine, positieve verplaatsing — hebben niets om mee te werken.

Vier voorwaarden definiëren open kanaal gebruik, en ze komen allemaal voor in installaties die al iets anders hebben geprobeerd:

• De stroming is niet vol. Een leiding die op halve diepte loopt, kan niet worden gemeten door een vol-doorstroomapparaat; het bevochtigde oppervlak verandert met het niveau, dus het niveau zelf moet een gemeten variabele zijn.
• Het instrument bevindt zich op een vijandige plaats. Slib, vodden, gruis, algen en overstromingspuin hopen zich op op alles wat ondergedompeld is, en onderdompelbare sensoren in ruw rioolwater hebben reiniging nodig volgens een schema waarvoor niemand personeel heeft.
• Rapportage is controleerbaar. Maandelijkse totalen moeten reconstrueerbaar zijn uit opgeslagen gegevens, met de structuurafmetingen en de gebruikte vergelijking, niet afgeleid van een enkel bezoek.
• Afgelegen locaties hebben geen netstroom. Een pompgemaal of een stormuitlaat moet vaak draaien op zonne-energie met telemetrie, wat instrumenten uitsluit die continu tientallen watts verbruiken.

Afvoer in een open kanaal is het product van bevochtigd oppervlak en gemiddelde snelheid, en geen van beide termen kan worden aangenomen wanneer het kanaal niet vol is. De OC3000 lost de twee helften van die vergelijking op in één instrument: een opwaarts gerichte ultrasone transducer meet het waterpeil vanaf het oppervlak, en ofwel een ingebouwde hydraulische structuurrelatie of een Doppler-snelheidssensor levert de tweede term.

• Gestructureerde kanaalroute. Zodra de geometrie van de stuw of het kanaal is ingevoerd — randbreedte, kerfhoek, keelbreedte, aanvoerbreedte — past de omvormer de standaard hoofd-afvoer vergelijking voor die structuur toe. De nauwkeurigheid van het niveau domineert vervolgens het resultaat, daarom is een niet-contact sensor met millimeterresolutie de juiste front-end.
• Gebied-snelheid route. Waar geen structuur aanwezig is, meet een ondergedompelde of zijdelings gemonteerde Doppler-sensor de gemiddelde snelheid nabij de bodem, en de omvormer combineert deze met het bevochtigde oppervlak berekend uit het gemeten niveau en het opgemeten kanaalprofiel.
• Nul- en datumstabiliteit. De referentiedatum wordt ingesteld bij ingebruikname en opgeslagen, zodat een sensor die na onderhoud opnieuw wordt gericht, terugkeert naar dezelfde datum in plaats van de hele afvoercurve stilzwijgend te verschuiven.
• Rugwater- en overloopvlaggen. Als het niveau boven de modulaire limiet van de structuur stijgt, wordt een ondergedompelde stromingscorrectie toegepast en wordt het evenement geregistreerd, zodat totalen tijdens een storm worden gemarkeerd in plaats van stilzwijgend fout te zijn.

De nauwkeurigheidsverklaring volgt uit die logica. Op een stuw of kanaal in modulaire stroming is ±1 % van de meting haalbaar omdat de hydraulische relatie vastligt en alleen de waterhoogte goed gemeten hoeft te worden. In gebied-snelheid modus, verwacht ±2 % tot ±5 % afhankelijk van hoe goed het kanaalprofiel is opgemeten en hoe uniform de snelheidsverdeling is op het meetpunt.

De grootste onderhoudskosten in open kanaalmeting zijn niet het instrument — het zijn de bezoeken om het schoon te maken. Een sensor die nooit in het water komt, elimineert die kosten volledig, en het verandert wat het instrument kan overleven.

De structuurbeslissing komt meestal vóór de instrumentbeslissing, en deze moet worden gedreven door wat het kanaal fysiek kan accepteren. Een V-kerf stuw geeft de beste lage-stroom resolutie en is ideaal voor kleine afvoergeulen, maar het vereist een rustige aanvoer en het zal worden verdronken door rugwater. Een Parshall of Palmer-Bowlus kanaal transporteert vaste stoffen en tolereert een vlakker verloop, ten koste van slechte resolutie bij zeer lage stroming. Waar het kanaal aards, onregelmatig is of al is gebouwd zonder beschikbare valhoogte, vermijdt gebied-snelheid meting civiele werkzaamheden volledig. Meet de kanaalbreedte, de maximale diepte, het verwachte stromingsbereik en de beschikbare rechte lengte stroomopwaarts, en het juiste antwoord wordt meestal duidelijk.